Geschiedenis van ‘de ballon’

Dit artikel is nog niet af…….

Voor de geschiedenis van de ballon, maak ik onbeschaamd en (vaak) zonder toestemming gebruik van bronnen die ik heb gevonden op internet of in boeken. Of de informatie klopt, weet ik niet. Maar het gaat over ballonnen, we nemen het niet al te serieus, we nemen het luchtig op……

Geschiedenis van ‘de ballon’

“Papa,” zei Jack, “kan je van de darm van de walvis een ballon voor me maken?” – Johann Davis Wyss, Swiss Family Robinson (1813)

Als ballonartiest ben ik benieuwder naar de geschiedenis van het ballonvouwen/modelleren dan naar de geschiedenis van de ballon zelf. Over de geschiedenis van ballonvouwen is meer informatie te vinden. Het ballonvouwen bestaat namelijk ‘nog maar’ een aantal decennia, dus er zijn nog genoeg mensen die herinneringen hebben aan de evolutie hiervan.

Ballonnen van dierlijke blazen en darmen

In oude boeken kun je lezen over speelgoed gemaakt van met water gevulde blazen van dieren. Er zit blijkbaar nog wat rek in die blazen (zelf heb ik het nooit geprobeerd…). Ik beschik helaas niet over de namen van deze boeken, laten maar zeggen dat ik een betrouwbare bron heb.

Wel is bekend van Balthazar Gerards (moordenaar van Willem van Oranje, 1584) bij zijn vlucht een zwemband om had van varkensblaas. Omdat hij niet kon zwemmen en meende dat hij via de stadsgracht moest ontsnappen, had hij deze voorzorgsmaatregel getroffen. Maar hij heeft het niet nodig gehad. Voor hij in de gracht kon springen, was hij al in de kraag gevat.

Het schijnt dat de Azteken wel gebruikmaakten van de kunst van ‘ballonvouwen’. Citaat (vertaald) uit `Great Balloons! The Complete Book of Balloon Sculpting‘ door Jean Merlin, Kaufman en Greenberg, 1994:

“… de Azteken waren de eerste mensen in de geschiedenis die dieren maakten uit ingewanden van katten om als een offer te worden voorgelegd aan de goden. De ingewanden werden zorgvuldig gereinigd, binnenstebuiten gekeerd, en genaaid met een speciale plantaardige draad. Dit produceerde een vrijwel luchtdichte afsluiting.

De ingewanden werden vervolgens gedraaid en na elke draai werd lucht in hen geblazen. Toen na een bijzonder besmettelijke ziekte het grootste deel van de katten was uitgeroeid, gebruikten ze de ingewanden van lijken, en wanneer deze schaars waren, werden menselijke offers aan de goden aangeboden met als enige doel het verkrijgen van verse darmen.

Zoals Jacques Dupion Grouchard opmerkte in zijn prachtige boek, De Mayannaise Connection, waren voor het maken van een eenvoudig (ballon)dier meerdere dagen nodig. En er waren slechts twee modellen: de hond en een soort ezel.

Zodra ze waren gemaakt, werden de dieren (tijdens een grote ceremonie) vervoerd naar de top van de Azteekse piramide, waar ze ter ere van de zon werden verbrand.

Vreemd genoeg, in de piramide van Mikerinos, kan men tekeningen op stenen aantreffen van kamelen, gemaakt van een reeks van bellen, waarover Champollion in zijn boek ‘The Rosetta Stone and other Sidejobs’ zegt: ‘… men kan zich afvragen of deze afbeeldingen van kamelen niet artefacten die werden gemaakt van ingewanden van kamelen.”

Wordt vervolgd……